بنویسیم، ویس بفرستیم یا تماس بگیریم؟

اینکه این موضوع رو تبدیل به یک استوری یا استاتوس نکردم و دارم راجع بهش پست وبلاگ می ذارم، الزاماً دلیل بر این نیست که حرفام از نظر خودم مهمه، بلکه اینجا راحت‌تر می تونم بنویسم 🙂

همچنین قبلاً عذرخواهی می کنم که طی چند پست اخیر تمام قواعد نگارش و دستور زبان فارسی رو زیر پا گذاشتم و ممکنه خوندن متن‌هام برای شمایی که وقت می گذارید، آزاردهنده باشه.


گاهی وقتا پیش اومده که من برای کسی ویس فرستادم یا کسی برای من ویس حدودا ۴-۵ دقیقه‌ای فرستاده، تهش دیدم که کلش رو در سی ثانیه هم میتونستیم بگیم؛ منتها چرا انقدر طول کشید؟ چون برخی از ما به خودمون اجازه می دیم بدون اینکه برنامه بریزیم چی میخوایم بگیم، انگشتمون رو بذاریم رو دکمه شروع و بعد تازه شروع کنیم به فکر کردن راجع به پیامی که میخوایم ارسال کنیم، زیاد به حاشیه میریم، توضیح الکی میدیم، خلاصه اگر کلشو بچلونی تو سی ثانیه هم میشه خلاصه‌ش کرد.

چندباری که ازش برای فرستادن ویس های طولانی (در حد ۳-۴ دقیقه) استفاده کردم، با خودم فکر کردم واقعا دوستم حوصله‌ش میگیره به حرفای من گوش بده؟ یا اینکه شاید با اکراه بهش گوش میده و ته دلش براش خوشایند نیست.

بهتر نیست قبلش تیتروار برای خودم بنویسم که راجع به چی میخوام صحبت کنم که وسطش انقدر وقفه و سکوت های آزاردهنده نداشته باشه و یا از کلمات و عبارات سکوت‌پرکن استفاده نکنم؟

شاید بگیم که اگر امکان نوشتن باشه، خب تایپ می کنیم؛ درسته ولی بهرحال حداقل خوبه «قبلش» تو ذهنمون مرور کنیم که چی میخوایم بگیم؟ (این راجع به تماس تلفنی هم صدق می‌کنه)

که وقتی پیام یا تماسمون تموم شد، مخاطبمون حس کنه واقعاً پیامی (به معنای واقعی کلمه) از صحبت های ما دریافت کرده (همون چیزی که هدف اصلی برقراری یک ارتباطه/ به اینجا رجوع شود)

این ها واقعا بنظر ساده میاد و بعضی وقتا با خودم فکر می کنم گفتنشون مسخره نیست؟

بله، واقعاً خیلی ساده‌ان، در واقع همون اتیکت هایی هستند که میتونیم رعایت کنیم، منتها بنظرم از سادگی زیاد بهشون توجه نمی کنیم و همین باعث میشه که گاهی دیدن اسممون روی گوشی یک نفری، براش خیلی خوشایند نباشه، حتی اگر خیلی خوب باهامون برخورد کنه.

من این روزها خیلی دارم به این فکر می کنم که ریشه برخی از بی توجهی‌هام در ارتباطاتم کجاست و چطوری میتونم حلشون کنم؟

چجوری میشه با کمترین اتلاف وقت از دیگران، باهاشون ارتباط خوب و مفید برقرار کرد؟

باید به چه نکاتی توجه کنم که وقتی کسی اسمم رو در لیست پیام ها یا تماس هاش دید با خودش نگه: «اَه! باز این پیام فرستاد یا زنگ زد!»

خصوصاً در موارد کاری.

بارها شده که می بینم برخی بهم میگن سماجت در ایجاد رابطه خیلی لازمه و تو به اقتضای کارت در رسانه، باید اینجوری برخورد کنی ولی با خودم فکر می کنم که واقعاً می ارزه؟

البته که انکار نمی کنم برخی از همکاران ما با پیچوندن های متوالی، باعث شدند که بقیه به این فکر باشند که حتماً برای راه افتادن کارت باید ۲۰ بار تماس بگیری و شب و روزشو سیاه کنی تا بالاخره کارت راه بیفته!

اصلاح شدن این موارد بنظرم نیاز به همت دو طرفه داره؛ هم ما رعایت کنیم و هم طرف مقابل مسئولانه تر برخورد کنه.

اگر قرار بر این بود که همه چیز عالی پیش بره، در واقع ما در آرمانشهرمون زندگی می کردیم ولی خب اینجوری نیست. من خیلی وقتا چیزایی رو رعایت نمی کنم، طرف مقابلمم همینطور…

و این باعث میشه کلی تکنیک های مذاکره خلق بشه! حتی بعضی ها صرفاً بخاطر خوش زبان بودن به جایگاه بالاتری برسند.

***

در مقایسه بین ویس و تماس تلفنی، نظر شخصی من اینه که ویس (وقتی فوریت وجود نداره و مطمئنی طرف مقابلت مشکلی با این قضیه نداره) بهتر از تماس تلفنی خواهد بود؛ چرا که ما به طرف مقابلمون اجازه می دیم فکر کنه و بعد جواب بده. او رو تحت فشار قرار نمیدیم که در همون لحظه جوابمون رو بده. شاید واقعاً گاهی نیاز باشه جست و جو کنه، از کسی بپرسه و خیلی چیزهای دیگه. یک نکته مهم دیگه ام اینه که در زمان فکر کردنش ما می تونیم به کار خودمون برسیم!

گاهی اوقات یک علتی که برخی برای تماس گرفتن میارند اینه که ما حوصله نداریم این همه تایپ کنیم! خب شما ویس بفرست، طرف مقابلت هرجوری راحت بود جواب میده!

***

پ.ن: به علت این که واقعاً ارتباطات در زندگی این روزهای ما خیلی بیشتر و راحت تر از قبل شده، بنظرم نیازه که بیشتر از قبل به برخی چیزها فکر کنیم. شاید نوشتن من راجع به این موضوعات باعث بشه بعضی دوستان فکر کنند که من اهل برقراری ارتباط نیستم، اینجوری نیست؛ بلکه بیشتر به این دلیل زیاد بهش توجه می کنم که بنظرم رسیده واقعاً تاحالا به برخی نکات بی توجه بودم و دوست دارم که اصلاحشون کنم؛ همچنین مواردی رو در اطرافیانم مشاهده کردم که برای خودم آزاردهنده بوده.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *